Wielki geniusz, artysta ponadczasowy, jakim był Michał Anioł Buonarroti, twórca uniwersalny; rzeźbiarz przede wszystkim, ale i przecież malarz doskonały, wyprzedzający swoją epokę, zapowiadający nadejście nowej niepokojącej estetyki był, wbrew własnej ocenie, także niezrównanym poetą. Podobnie jak w działaniach plastycznych, spośród których rzeźbę cenił najwięcej, w swojej poezji odzwierciedlał ten sam rozedrgany dynamizm, ten sam daleki od renesansowej statyczności wieczny niepokój.

Pełne skrajnych emocji, spalające uczucie, które dopadło go u schyłku długiego życia, staje się w jego wierszach swoistą spowiedzią duchową. Michał Anioł skrywa swoją namiętność w słowach pełnych żaru, w wierszach, które układają się w rodzaj pamiętnika artysty. Uczuciowe zmagania, wyznania miłosne, które, mimo iż ich obiekt – piękna i pobożna Victoria Colonna był jak najbardziej ziemski i realny, przybierały postać mistycznej ekspiacji.

Specjalna edycja utrzymana jest w błękitno-szarej kolorystyce żeberkowanego papieru i delikatnego matowego jedwabiu oprawy. Pierwsze 20 numerów zostało oprawionych unikatowo w skóry w różnych odcieniach brązów oraz szarości. Sepiowe ilustracje dopełniają znaczenia metafory Michała Anioła, który uważał wzrok , czyli oko, za najważniejszy zmysł artysty, a rękę za jego wykonawcę i sługę.