Dzieła wybrane Stendhala (Marie-Henri Beyle), francuskiego pisarza z epoki romantyzmu, który wyprzedził swoją epokę. Jego twórczość rozumieli nieliczni wówczas żyjący. Twierdził, że zrozumieją go po 1880 roku.

I rzeczywiście. Pod koniec XIX wieku zaczęto na nowo interesować się jego dziełami Styl Stendhala jest jasny i precyzyjny w wyrażaniu myśli. Charakteryzuje się głębią portretów psychologicznych bohaterów. Mimo, iż żył w epoce romantyzmu, jest uznawany za wybitnego twórcę późniejszego realizmu. Powieści składają się z plątaniny wątków miłosnych i społecznych. W słynnej powieści Czerwone i czarne, która z powodu krytyki kościoła trafiła w 1864 r. na indeks ksiąg zakazanych, sformułował koncepcję powieści-zwierciadła. Rozwinął ją w znakomitej Pustelni parmeńskiej. Jego bohaterów łączy podobna postawa wobec życia, którą krytycy określają mianem beylizmu, swoistego kultu – tak znanego nam -indywidualizmu. Jednostki z natury pełne energii i pasji czerpią szczęście w związku z emocjami i doświadczeniami intelektualnymi dostarczanymi przez wrażenia zmysłowe. Aby dostąpić pełni szczęścia, muszą wciąż kwestionować wszelkie zasady i normy obowiązujące w ich otoczeniu.

Jego najsłynniejsze powieści były zekranizowane.