Dwa z trzech poematów powstały w niecodziennych warunkach, bo w więzieniu. Trzeci – “Żywy płomień miłości” został napisany po ucieczce z toledańskiej twierdzy. Mistycyzm św. Jana od Krzyża jest w najwyższym stopniu wysublimowany, sięgający niemal absolutu. Poezja jego zalicza się do arcydzieł literatury hiszpańskiej, natomiast poemat “Pieśń duchowa” uważany jest za absolutną perłę literatury światowej. Był on największym mistykiem wśród poetów i największym poetą wśród mistyków a jego twórczość kwintesencją i szczytem światowego mistycyzmu.